Biography of Hermann Lachmann, Rachel Margot Lachmann-van Gelder and Jozef Lachmann
Op dit adres woonden twee jaar lang Hermann Lachmann (37), geboren in Danzig, zijn echtgenote Rachel Margot Lachmann-van Gelder (35) en hun zoontje Jozef Lachmann (7) geboren in Rotterdam.
Hermann was metaalbewerker, Rachel fabrikante van kinderconfectie. Ze groeide in Hamburg op in een groot Nederlands-Duits Joods gezin, zij was de enige van hen die in de sjoa omkwam met haar man en kind. Hermann en Rachel trouwden in 1934 in Amsterdam, in Rotterdam kregen ze in 1936 hun zoon Jozef.
Vanuit Rotterdam kwamen ze begin februari 1941 op de Graaf van Bloisstraat wonen. Hermann werkte als metaalbewerker bij de firma Glasbeek in Waddinxveen.
Bij de grote razzia van SS en politie van 9 april 1943 werden ook Hermann, Rachel en de jonge Jozef weggevoerd. Via Rotterdam moesten ze naar Westerbork, waar ze nog ruim een maand vastzaten. Toen volgde hun deportatie naar Sobibor, waar ze direct na aankomst werden vermoord op 21 mei 1943.
Rachels moeder overleed begin 1942 in Amsterdam. Rafaël, een broer van Rachel, woonde op dat moment ook in Amsterdam met zijn vrouw en hun zoon Hein. Hein en Jozef waren neven en even oud. Dit gezin overleefde Bergen-Belsen. Bij de Stolpersteineplaatsing was directe familie aanwezig ter nagedachtenis aan Rachel, Hermann en kleine Jozef.
Free thanks to your help
This biography is free to read. If you like the Stolpersteine Guide, we would be glad of a small contribution.
Thanks to Martin Schreyer, Claudia Körner, Anett Humboldt, Peter Hein and 6 more.Stolpersteine nearby
Jettie Aalsvel210 m- Henni Freudenstein290 m
- Basia Austeiczer-Udler410 m
Max Katz440 m- Otto Teitler500 m
- Curt Julius Loewenthal500 m
Sources & Imprint
Gouda herdenkt de 388 vermoorde Goudse Joden door voor elk van hen in de stoep voor het huis waar zij hebben gewoond een Stolperstein te laten plaatsen.
De Duitse beeldend kunstenaar Gunter Demnig wil in heel Europa de herinnering aan de slachtoffers van het nazi-regime levend houden door in het kader van zijn Europese project Stolpersteine gedenkstenen te plaatsen in het trottoir voor hun woning. Demnigs motivatie is een citaat uit de Talmoed: “Een mens is pas vergeten, wanneer zijn naam vergeten is.”
Stolpersteine zijn betonnen blokjes van 10 bij 10 cm met bovenop een messing plaatje. In elk plaatje staan een naam, geboortejaar, sterfdatum en sterfplek van een slachtoffer van het nazi-regime gegrift.
Alle teksten zijn - tenzij anders aangegeven - van Soesja Citroen, initiatiefnemer en coordinator. De foto’s zijn van Soesja Citroen, Paul Wennekes, Anke Huisman-Mak, Jeannette Pagrach en uit de collecties van Tom Verwaijen en Sjaak Ouweneel.
Dank aan het Streekarchief Midden-Holland, Nederlands Rode Kruis Oorlogsnazorg en de vele mensen die hun informatie hebben willen delen ten behoeve van het Goudse Stolpersteineproject.