Biografie von Eugen Benjamin, Sofie Benjamin-Heijmann, Ilse Benjamin und Horst Eichenwald

Eugen Benjamin is op 4 april 1900 in Langendernbach, Duitsland geboren. Zijn vader, Nathan Benjamin, is veehandelaar van beroep en voorganger van de plaatselijke synagoge. De familie is welvarend en bezit een aantal percelen in Langendernbach.
Eugen Benjamin wordt nel als zijn vader veehandelaar. Hij trouwt met Sofie Heijmann, geboren op 28 juli 1897 in Horrem, Duitsland. Het echtpaar krijgt een kind: Ilse.
Zij wordt geboren in Moerath op 27 juni 1927. Ilse is een van maar twee joodse kinderen op de basisschool in Langendernbach. Zij is een zeer goede leerling. Omdat
ze joods is wordt ze door een van haar leraren gediscrimineerd en heel slecht behandeld.
Nog voor de 'Kristallnacht' in 1938 probeert het echtpaar Benjamin naar Nederland te vluchten. Om aan geld te komen, willen ze een stuk akkerland verkopen. De burgemeester van het dorp probeert de verkoop te voorkomen omdat joodse grondstukken goedkoop aan nazi­functionarissen verkocht zouden worden. Uiteindelijk wordt het land officieel voor een heel lage prijs verkocht, maar de kopers geven de Benjamins stiekem de rest van de verkoopprijs.
Eugen en Sofie Benjamin zijn begin 1938 vanuit Langendernbach naar Nederland gevlucht. Hun dochter llse hebben ze al samen met haar neefje Walter naar Brussel gestuurd, naar haar tante Billa. Wanneer de Duitsers België bezetten, duiken Ilse en Werner in België bij nonnen onder. Ilse gaat echter liever naar haar ouders in Eindhoven. In 's-Hertogenbosch bezoekt ze het 1oods Lyceum. Haar neef Walter en 27 andere joodse kinderen worden naar Amerika gebracht en hebben de oorlog overleefd.
In Eindhoven woont het gezin Benjamin. samen met andere joodse vluchtelingen uit Duitsland, in een vluchtelingenpension in de St. Rochusstraat. Horst Eichenwald woont een tijdje bij het gezin. In juli 1939 wordt Eugen Benjamin de Duitse nationaliteit ontnomen. Op 29 augustus 1942 is het gezin naar Westerbork gebracht. Bij hun deportatie wordt een lijst van de inboedel van hun woning gemaakt.
Op 31 augustus 1942 is het gezin vanuit Westerbork gedeporteerd. Sofie Benjamin-Heijmann en haar dochter Ilse worden bij aankomst in Auschwitz op 3 september 1942 vermoord.
Eugen Benjamin is op 31 maart 1944 in Midden-Europa vermoord.

Horst Eichenwald is op 13 juli 1932 geboren in Erwitte, nabij Lippstadt. Het is het eerste kindje van Walter en Lenie Eichenwald.
Wanneer de dreiging van het nazi-regime voelbaar wordt, besluiten Walter en Lenie hun oudste zoon Horst naar Nederland te zenden. Voor joodse volwassenen is de Nederlandse grens al gesloten, maar voor kinderen wordt, ook onder druk van de publieke opinie en omdat kinderen toch niet op de arbeidsmarkt terecht zullen komen, een uitzondering gemaakt.
Horst komt op 28 juli 1939 in Bergen aan Zee terecht, in het Zeehuis. Op die plek wordt een grote groep joodse kinderen opgevangen. In diezelfde zomer nog. wordt hij bij het gezin Kiek in Eindhoven geplaatst. Horst heeft het moeilijk bij zijn pleegouders. Het zevenjarige jongetje heeft last van woedeaanvallen en wordt erg lastig gevonden. Na verloop van tijd gaat het beter.
Horst vraagt zijn pleegmoeder of hij haar 'Muttie' mag noemen. Wanneer hem wordt gevraagd waarom hij zo lastig was in het begin zegt hij: "Mich hat auch keiner geliebt."
Wanneer de heer Kiek ernstig ziek blijkt, wordt Horst ondergebracht bij de familie Benjamin in de Sint Rochusstraat 33. Hij blijft daar iets meer dan een jaar: van 3 mei 1940 tot 4 juli 1941.
Dan wordt Horst weer overgeplaatst. Deze keer is de bestemming Tilburg. Hij wordt liefdevol opgenomen door Salomon en Katrien Mozes. Met de twee dochters Roosje en Martha vormen ze een heus gezin. Horst, die nu Hans heet, gaat naar school en speelt met buurtkinderen. Het gaat goed met hem. Tot de hele familie zich begin april moet melden bij kamp Vught.
Op 8 juni 1943 wordt Horst vanuit Westerbork op transport gezet naar Sobibor. Daar wordt hij onmiddellijk na aankomst, op 11 juni 1943, vergast. Horst Eichenwald is op dat moment tien jaar oud.