Zum Inhalt springen

Hertog Hendrik van Brabantplein 6

Biografie von Ruben Salomon Kleinkramer und Elisabeth Helena Kleinkramer-Cohen

Ruben Salomon Kleinkramer wordt op 18 oktober 1903 in Strijen geboren.
Elisabeth Helena Cohen wordt op 18 december 1910 in Rotterdam geboren.
Ruben en Elisabeth verhuizen in 1937 vanuit Rotterdam naar Eindhoven. Ze krijgen twee dochters: Rosy Sophia, geboren in 1938, en Salomé, geboren in 1941.
Ruben is scheikundig ingenieur en apotheker en heeft de Woenselse apotheek aan de Hemelrijken opgericht. Zijn vrouw Elisabeth is opgeleid als logopediste.
In 1942 besluiten Ruben en Hsabeth onder te duiken. Ze vinden een plek in Drunen. De twee kinderen worden bij een neef ondergebracht. Deze neef is half-joods en getrouwd met een niet-joodse vrouw. Een veilig adres dus.
Als de onderduikgever in Drunen steeds meer geld eist van het echtpaar Kleinkramer, besluiten Ruben en Elisa­beth een nieuw onderduikadres te zoeken. Nog voordat ze hierin slagen, worden zij verraden en op 25 januari 1943 door de politie opgepakt.
Op 6 februari 1943 komen Ruben en Elisabeth in Wes­terbork aan. Ruben en zijn vrouw Elisabeth zijn op 9 februari 1943 naar Auschwitz gedeporteerd.
Elisabeth Kleinkamer-Cohen wordt direct na aankomst op 12 februari 1943 vermoord.
Haar man Ruben overlijdt drie maanden later op 30 april 1943 in Auschwitz aan de gevolgen van het kampleven
Hun twee dochters overleven de oorlog.

Medien

Fotos

Kostenlos dank Ihrer Hilfe

Diese Biografie ist frei zugänglich. Wenn Ihnen der Stolpersteine Guide gefällt, freuen wir uns über einen kleinen Beitrag.

Danke an Martin Schreyer, Claudia Körner, Anett Humboldt, Peter Hein und 6 weitere.
Unterstützen

Stolpersteine in der Nähe

Alle Stolpersteine in Eindhoven

Quellen & Impressum

Stichting 18 September / Struikelstenen Eindhoven

In Eindhoven is het initiatief genomen om de 274 in de tweede wereldoorlog omgebrachte joodse inwoners van de stad te herdenken. Hierbij zullen kleine herdenkingstenen, zogenaamde struikelstenen, geplaatst worden in het trottoir bij de woning waar de slachtoffers woonden. Hierop staat de naam van het slachtoffer, de overlijdensdatum en de naam van het concentratiekamp. Op deze wijze wordt de herinnering aan deze gruwelijke vervolging in de tweede wereldoorlog levend gehouden en geven we de slachtoffers een naam.